يكي از مشكلات اساسي علوم اجتماعي اين است كه دانشمندان اين علم درخصوص پديده هاي اجتماعي، تعريف واحدي از خود ارائه نمي نمايند. اين امر، خود از يك طرف ناشي از پيچيدگي عنصر موردمطالعه آنها بوده و ازطرف ديگر ناشي از برداشتهاي متفاوتي است كه هريك از دانشمندان از يك پديده اجتماعي دارند.

موضوع مسئوليت اجتماعي نيز جداي از اين قضيه نيست، زيرا درخصوص ارائه تعريفي واحد از مسئوليت اجتماعي بين دانشمندان علم مديريت، اتفاق نظر وجود ندارد. «گريفين» و «بارني» (JAY B.BARNEY & W.GRIFFIN) مسئوليت اجتماعي را چنين تعريف مي كنند: <«مسئوليت اجتماعي، مجموعه وظايف و تعهداتي است كه سازمان بايستي در جهت حفظ و مراقبت و كمك به جامعه اي كه در آن فعاليت مي كند، انجام دهد». «درك فرنچ» و «هينر ساورد» در كتاب «فرهنگ مديريت» درخصوص مسئوليت اجتماعي مي نويسند: «مسئوليت اجتماعي&، وظيفه اي است برعهده موسسات خصوصي، به اين معنا كه تاثير سوئي بر زندگي اجتماعي كه در آن كار مي كنند، نگذارند. ميزان اين وظيفه عموماً مشتمل است بر وظايفي چون: آلوده نكردن، تبعيض قائل نشدن دراستخدام، نپرداختن به فعاليتهاي غيراخلاقي و مطلع كردن مصرف كننده از كيفيت محصولات. همچنين وظيفه اي است مبتني بر مشاركت مثبت در زندگي افراد جامعه».

آيين‌نامة ارائة خدمات مشاوره و سبدگردانی اوراق بهادار
(مصوب کمیسیون فرعی شورای بورس)

تعاريف
مادة 1  اصطلاحات به كار رفته در اين آيين‌نامه به شرح زير است:
بورس: منظور سازمان كارگزاران بورس اوراق بهادار تهران است.
سبد اختصاصی اوراق بهادار: منظور مجموعه‌ای متنوع از اوراق بهادار پذیرفته شده در "بورس" است که به تقاضای سرمایه‌گذار توسط "مشاور و سبدگردان" به نام "سرمایه‌گذار" خریداری و مدیریت می‌شود.
مشاوره: منظور ارائة نظر مشورتی در قالب قراردادی مشخص برای خرید و فروش اوراق بهادار پذیرفته شده در "بورس" برای سرمایه‌گذار معینی است که به منظور کسب انتفاع "سرمایه‌گذار" صورت می‌گیرد.
سبدگردانی: منظور خرید و فروش اوراق بهادار پذیرفته شده در "بورس" برای "سرمایه‌گذار" معین است که به نمایندگی از طرف وی، در قالب قراردادی مشخص و به منظور کسب انتفاع "سرمایه‌گذار،" صورت می‌گیرد.
مشاور و سبدگردان: شرکت کارگزاری است که با مجوز "بورس" به "مشاوره" و "سبدگردانی" برای "سرمایه‌گذاران" می‌پردازد.

سرمايه‌گذار: شخصي است كه در چارچوب قراردادهاي مشخص مورد تأیید "بورس،" "سبد اوراق بهادار" خود را برای مدیریت، در اختيار "مشاور و سبدگردان" قرار مي‌دهد، یا از "مشاورة" آن شركت استفاده می‌کند.

شرايط اعطاي مجوز ارائة خدمات مشاوره و سبد گردانی اوراق بهادار
مادة 2  متقاضي دريافت مجوز "مشاوره و سبدگردانی،" با تکمیل فرم‌هاي طراحی‌شده توسط "بورس،" تقاضاي خود را به "بورس" ارائه مي‌دهد.
مادة 3  متقاضی شرکت کارگزاری موظف است برای انجام امور "مشاوره" و "سبدگردانی،" تشکیلات مناسب زیر را ایجاد نماید:
الف) حداقل دو نفر همکار با گواهی‌نامة "اصول مقدماتی کارگزاری" یا بالاتر را به صورت تمام وقت، به منظور انجام امور "مشاوره و سبدگردانی،" در اختیار داشته باشد.
ب) در اختیار داشتن فضای مناسب اداری، تجهیزات و نرم‌افزارهای مورد نیاز به تشخیص بورس.
ج) تأمین حداقل سرمایة تعیین شده در آیین‌نامة کارگزاری
د) استفاده از فن‌اوری اطلاعاتی برای برقراری ارتباط دائمی با "سرمایه‌گذار" و اطلاع‌رسانی به وی.

اوراق بهادار
متن مصوب جلسات مورخ
3/10/80، 10/10/80، 17/10/80، 1/11/80، 15/11/80
 و 29/11/80 و 17/5/84 شوراي بورس

مادة 1   در اجراي مواد 4 و 6 قانون تأسيس بورس اوراق بهادار مصوب ارديبهشت 1345، سهام شركت‌هاي متقاضي پذيرش در بورس اوراق بهادار براساس شرايط و ضوابط مقرر در اين آيين‌نامه در سه  تابلو به شرح زير پذيرفته و در چهار تابلو طبقه‌بندي خواهند شد.
مادة 2   ضوابط پذيرش سهام شركت‌ها در تابلو دوم تالار اصلي
1 – شركت بايد در ايران ثبت شده و داراي تابعيت ايراني باشد.
2- شركت بايد سهامي عام باشد.
3 – شركت بايد داراي سهام عادي با نام داراي حق رأي باشد و 100 درصد بهاي اسمي آن پرداخت شده‌باشد و هيچ‌گونه امتياز خاصي براي سهامداران شركت وجود نداشته باشد.
تبصره: شركتي كه داراي سهام با شرايط ويژه باشد، در صورت تأييد هيئت پذيرش اوراق بهادار و تصويب شوراي بورس، قابل‌پذيرش خواهد بود.
4 – حداقل، دو سال از تاريخ بهره‌برداري شركت گذشته باشد.
5 – حداقل سرماية شركت ده ميليارد ريال باشد.
6 – در زمان پذيرش نبايد بيشتر از 80 درصد از سهام شركت در اختيار كمتر از 10 سهامدار باشد. اين نسبت بايد در پايان دومين سال پس از پذيرش به 75 درصد كاهش يابد. به‌علاوه حداكثر ظرف مدت شش ماه از تاريخ درج و تا زماني كه نام شركت در تابلو دوم بورس درج مي‌باشد، بايستي حداقل 500 سهامدار داشته باشد.

Lessons From Retail
Why managers need to reevaluate how they train their sales staffs

By Michael Schrage

A famous consumer electronics chain store has made a major sales training shift. The rate of employee turnover combined with the rate of new product introductions meant that a dwindling proportion of salespeople would have superior product knowledge.

The conclusion? Give up on traditional sales training. Instead invest in training sales personnel to track down the desired information they — or their prospects — need. Give them Google-like search capabilities so that they can find answers to customer questions online. In other words, turn salespeople from reps who know the answers into reps who can get the answers.

Let's reframe this in terms of a real-world scenario. When you go online to buy a PC from Dell, there are no salespeople. You customize and buy it yourself. The expert sales advisor is irrelevant.

So here's this retail chain with a reputation for sales service that it feels it can no longer maintain. Therefore it gives up on investing in salespeople in the traditional sense and retrains them to be sales Googlers on their prospect's behalf. How much value does that add?

I confess that retail consumer electronics is a brutally harsh, low-margin business, and I concede that training — and retaining — traditional floor salespeople in this environment is difficult and potentially expensive. That said, strategies that de-emphasize investing in people in favor of investing in technology lead to the Dell-ification of sales: a strategic reorientation of the firm away from helping employees sell to helping customers buy. It's treating the sales force as overhead rather than as a revenue generator.

Fortune 1000 firms and midsize businesses are kidding themselves if they don't believe that the same economic imperatives transforming specialty retail won't be refining and redefining their own economics. What's happening on the sales floor in consumer electronics is a harbinger of the future for them as well. Is it a possible future or a probable one? I'm betting on the latter.

SALE OF GOODS. Sale (O.Eng. sala, sellan, syllan, to hand over, deliver) is commonly defined as the transfer of property from one person to another for a price. This definition requires some consideration in order to appreciate its full scope., The law of sale is usually treated as a branch of the law of contract, because sale is effected by contract. Thus Pothier entitles his classical treatise on the subject, Traite du control de iiente, and the Indian Contract Act (ix. of 1872) devotes a chapter to the sale of goods. 'But a completed contract of sale is something more. It is a contract plus a transfer of property. An agreement to sell or buy a thing, or, as lawyers call it, an executory contract of sale, is a contract pure and simple. A purely personal bond arises thereby between seller and buyer. But a complete or executed contract of sale effects a transfer of ownership with all the advantages and risks incident thereto. By an agreement to sell a, jus in personam is created; by a sale a. jus in rem is transferred. The essence of sale is the transfer of property for a price. If there be no agreement for a price, express or implied, the transaction is gift, not sale, and is regulated by its own peculiar rules and considerations. So, too, if commodity be exchanged for commodity, the transaction is called barter and not sale, and the rules relating to sales do not apply in their entirety. Again, a contract of sale must comtemplate an absolute transfer of the property in the thing sold or agreed to be sold. A mortgage may be in the form of a conditional sale, but English law regards the substance and not the form of the transaction. If in substance the object of the transaction is to secure the repayment of a debt, and not to transfer the absolute property in the thing sold, the law at once annexes to the transaction the complex consequences which attach to a mortgage. So, too, it is not always easy to distinguish a contract for the sale of an article from a contract for the supply of work and materials. If a man orders a set of false teeth from a dentist the contract is one of sale, but if he employs a dentist to stop one of his teeth with gold the contract is for the supply of work and materials.